تقدیم به کسی که بهترین خاطراتتمو از اون دارم :
به طرز عجيب و احمقانه اي دلم برايت تنگ است
دلخوشي ها کم نيست
آدمهاي دورُ برم هم کم نيستند
مي آيند لبخندي روي لبم مينشانند و ميروند ولي دلتنگي عجيبي هميشه و همه جا همراه من است
نميدانم اين روزهايت چطور ميگذرد ... نميدانم تو هم دلتنگي يا نه
ميدانم که ميخواني و ميدانم که نميداني چقدر اين دلتنگي برايم زجزآور است
آنها که کمتر مرا ميشناسند هنوز هم ميگويند خوش بحالت
چه روحيه اي داري ! کاش بلد بوديم مثل تو ساده بگيريم و بخنديم
اما آنها که بيشتر ميشناسند ، ميگويند نفسهايت غبار دارد
چشمانت تار است
از کجا بگويم ؟! از آغوشهايي که اندازه ام نميشوند ؟! لبخند هايي که شادم نميکنند ؟! از آدمهايي که نميخواهم بشتر بشناسمشان ؟!
خلاصه دلم روشن است... فقط همين از دختر نويسنده ي تو باقي مانده که برايت اين همه عاشقانه نوشت و تو ...